| Diny 的个人资料Doggy Space照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
|
Doggy SpaceMijn belevenissen met mijn hond Dodi en mijn herinneringen aan Sammy 7月31日 Zon!!He he, eindelijk daar is de zon!!
Vandaag voor het eerst in tijden weer eens in de zon gezeten. De hondjes, Dodi en Holly, bleven lekker in huis, waar het nu lekker koel blijft nu ik de verduisterende rolgordijnen heb opgehangen (pfff, práát me er niet van!!).
Die twee, Dodi en Holly, kunnen het nog steeds prima met elkaar vinden. We gaan haast dagelijks - als het niet te hevig regent - naar het park. Holly moet dan helaas wel aan de lijn blijven, want dat dametje heeft de konijnen ontdekt ...... En dat heeft al een paar keer tot gevolg gehad, dat ik 20 minuten in de rats heb gezeten, omdat ze ineens in de bosjes verdwenen was. En omdat het toch mijn eigen hond niet is, wil ik het risiko niet nemen dat er iets met haar gebeurt. Laatst kwam dat goed uit, want toen stond er ineens een hond - reu, Friese Stabij - voor onze neus. Dodi liep los en ging als een dappere dodo op de hond af om te zien wat voor vlees we in de kuip hadden. Dat liep dus niet goed af, want ineens lagen ze rollebollend over de vloer!! En omdat Dodi de kleinste was, lag hij onderop. Als Holly toen ook los had gelopen had ze zich er ook mee bemoeid en dan had ik misschien 2 honden met wondjes in plaats van 1!! Ja, Dodi had voor het eerst in zijn leven wondjes vanwege een vechtpartij. Hij was in zijn oor gebeten en had in en op zijn oor wonden. Ondanks dat ik het direct heb ontsmet en ook de dagen erna, zijn die wondjes toch gaan ontsteken en heeft ie nu een antibioticakuur.
Later bedacht ik me ineens, dat er een duidelijke gedragsverandering heeft plaatsgevonden bij Dodi: liet hij het vroeger aan Sammy over om contact te leggen met andere honden, nu doet hij het automatisch zelf. Daar had hij het direct na Sammy zijn overlijden best wel moeilijk mee. Geleidelijk aan heeft ie het toch opgepakt. Toch knap van hem!! 6月13日 LogéeIk heb het even na moeten kijken, maar alweer vanaf 4 april heb ik een hondenlogée en wel Holly. Eerst kwam ze met Kathy mee toen die gedekt moest worden, maar terwijl Kathy al weer lang en breed naar huis is, is Holly gewoon gebleven.
En ik moet zeggen, dat zowel Dodi als ik er van opgeknapt zijn, want het is net alsof Sammy er weer is. Ze doet zowel buiten als binnen veel dingen zoals Sammy het deed. En dat haalt veel onrust weg bij Dodi, want na de dood van Sammy kreeg hij meer aandacht van mij dan hij eigenlijk prettig vindt en nu krijgt Holly die - door Dodi ongewenste - aandacht.
En Holly vindt het volgens mij ook heel prettig hier: behalve als ik achter de pc zit, is ze altijd bij mij in de buurt (als ik achter de pc zit, zoekt ze haar heil in de bench waar ze ook nu heerlijk ligt te slapen!). Ze loopt in het park los met ons mee en gaat zo af en toe achter een konijn aan met een fanatisme dat ik soms bang ben dat ze er echt 1 te pakken krijgt! Maar als ik haar dan roep dan komt ze net zo makkelijk weer naar me toe, alsof ze niet anders gewend is. Ook vormt ze in het park een pact met Dodi, want als ze het niet eens zijn met de route die we lopen door het park gaan ze gewoon met zijn tweeën de andere kant op! Zo hebben Jut en Jul een voorkeur voor een grasveld dat naast het park ligt, maar daar mogen geen honden op en dus lopen we dat veld voorbij ..... tenminste dat is de bedoeling, want iedere dag weer lopen ze onverstoorbaar het bruggetje over naar het veld. En iedere dag staan ze mij allebei aan te kijken met een blik van 'wat nou!!' als ik ze dan weer terugroep.
Maar vorige week maakten ze het wel erg bont: ik zat samen met nog iemand met een hond op een bankje bij een veld waar wel honden zijn toegestaan en we bespraken het verschil tussen de honden: haar Cocker Spaniel en mijn Schotten. De CS liep aan de randen van het - grote - veld op zoek naar sporen van konijnen en de Schotten bevonden zich op een meter of 2 a 3 van mij vandaan, nooit echt veel verder. Ik had dat nog niet gezegd of zowel Holly als Dodi kwamen tegelijkertijd in beweging en renden zij aan zij richting het midden van het veld!!! Zonder een duidelijke aanleiding: geen konijn of hond of kat of wat dan ook te zien! Ik stond echt stomverbaasd. En aangekomen op het midden van het veld stonden ze daar stil en keken eens om zich heen, alsof ze zich afvroegen wat ze daar nou moesten en ... ze draaiden zich om en kwamen terug. Nou, zoiets raars had ik nog nooit gezien! Het leek wel of ze met een afstandsbediening bestuurd waren het daarna zelf moesten oplossen. Daarna hebben we er erg om moeten lachen.
Ik kan er echt ontzettend van genieten als ik die 2 honden bij elkaar zie liggen: Holly ploft gewoon naast Dodi neer en gaat lekker liggen slapen dicht tegen hem aan! Eerst vond hij dat héééél eng, maar nu vindt hij het al heel gewoon. Nee, van mij hoeft Holly nog niet weg, ze mag best nog even blijven!!
4月25日 Dodi-loosIk had nooit gedacht dat ik dit met droge ogen kon schrijven, maar Dodi is al zo'n 2 weken weg en ik heb er veel minder last van dan ik had gedacht!!
Nu heb ik wel Bono en Holly in plaats van Dodi, dus ik ben niet helemaal zonder hond. Dodi moest toch nog Kathy dekken, omdat Coco niet zwanger bleek te zijn. En door omstandigheden kwam het beter uit als Kathy naar mij toe kwam. Voor de gezelligheid kwam Holly ook mee. Maar helaas zat er niet veel 'schot' in (haha, leuke woordpeling!!), dus toen heb ik na een week Dodi en Kathy naar Karoline gebracht, zodat zij de dekking vakkundig kon begeleiden. Maar aangezien je in de buurt van 1 super-loopse teef geen 2 reuen kunt hebben, heb ik Bono mee naar huis genomen.
Pfffff, was wel even eng: ik had geen twijfels of Dodi het wel goed zou hebben daar (het is tenslotte bij zijn eigen fokker), maar of ik het zou trekken, mmmmm ik had zo mijn twijfels! Hoe ik thuis ben gekomen: ik kan me maar weinig van de rit naar huis herinneren.
Bono is echt een hele leuke hond, maar totaal anders dan Dodi. Bono knuffelt het liefst de hele dag (al lijkt het soms meer op vrij-worstelen!!) of met een bal spelen. Hij heeft in die 2 weken meer naar me gekwispeld en geknuffeld dan Dodi in zijn hele leven!! Ik ben zelfs met hem naar hondentraining geweest, waar ik met Dodi aan begonnen was. En hij doet mee alsof hij vanaf het begin erbij is geweest. Hij heeft duidelijk aanleg voor flyball, dus als hij weer thuis is, moet Karoline op flyball met hem, haha!!
Dodi heeft de tijd van zijn leven: hij is nu 'the MAN' met een harem van 4 teefjes - en oh ja, ook 1 jonge hond van een heel ander ras (Duitse Herder), die hij moet 'managen'. Hij heeft geen tijd voor zoiets triviaals als 'uitlaten' of 'luisteren'. Het dekken is helaas niet gelukt, we waren te laat: een kwestie van onervarenheid van Dodi en van mij, omdat ik niet heb gezien dat het 'moment supreme' er was. Maar volgende keer nieuwe kansen!
Als ik nu verhalen hoor van Karoline over Dodi, is het alsof het over een compleet andere hond gaat: hij eet niet, hij vréét; loopt hij hier buiten te treuzelen, zodat ik er soms helemaal kierewiet van wordt, daar loopt hij de benen uit zijn reet; ligt hij hier haast de hele dag lui te zijn, daar is hij de hele dag aktief.
Op Koninginnedag gaan we de reuenruil doen: dan gaat Bono naar huis en komt Dodi weer mee terug naar Rotterdam. Het zal wel weer wennen zijn, voor allemaal!!! 3月4日 VeranderingenHoe snel plannen kunnen veranderen!!
Vorig weekend waren we druk bezig met het plannen van dekkingen, maar jammer genoeg gaat dit nu niet meer door.
Door omstandigheden gaat het dekken van Coco niet door (de ovulatie kwam zo onverwachts dat we er niet tijdig bij waren) en laat de loopsheid van Kathy op zich wachten waardoor het qua timing niet zo goed uitkomt (dan heeft Karoline pups tijdens de zomervakantie van de kinderen). Tja, de natuur he, laat zich niet sturen!!
Maar nu hoeft Dodi ook niet het huis uit, wat weer fijn is voor het baasje!!
We moeten allebei nog steeds wennen aan het feit dat Sammy er niet meer bij is. Dodi heeft een tijd moeite gehad contact te leggen met andere honden in het park. Iemand daar zei, dat het best mogelijk is dat Sammy altijd degene is geweest die die eerste contacten legde en dat Dodi er dan in mee ging. Nu moet hij het zelf doen en dat ging niet van een leien dakje. Maar dat gaat steeds beter. Hij begint nu zelfs praatjes te krijgen naar andere honden - voornamelijk andere reuen natuurlijk - en dan maakt het niet uit of ze nu groter of kleiner zijn!! Ik ben geneigd voorzichtig te zijn als ik een grotere hond tegenkom, maar meestal is het een kleineJack Russell die naar Dodi uitvalt. Is echt typisch. En niet iedere keer dezelfde, nee, bijna alle Jack's die we tegenkomen vallen naar hem uit en grote honden zijn zo onder de indruk dat ze de confrontatie liever niet aangaan. Vanochtend nog liep een grote, stoere Rhodesian Ridgeback met zijn staart tussen zijn benen met een bocht om Dodi heen, terwijl Dodi alleen maar stond te kijken. Hij straalt toch iets uit wat dominant overkomt bij andere honden: de 1 loopt er voor weg en de ander valt gelijk aan.
En om hem te bewegen wat beter mee te lopen in het park heb ik een wondermiddeltje gevonden: penssnoepjes!! Van die beloningssnoepjes die ik dan ook nog eens door de helft doe. Hij is er helemaal GEK op. Iedere keer dat hij bij me in de buurt komt, krijgt hij een stukje. Werkt als een tierelier!!! 2月26日 Een nat pakVanochtend ging het even mis.
Het was droog, dus gingen Dodi en ik richting park. Er waren maar weinig mensen en honden in het park. Pas op de terugweg kwamen we een bekende tegen. Meestal loopt deze vrouw met 2 honden maar vandaag met 1. Op mijn vraag waar haar andere hond was, antwoordde ze dat die helaas dit weekend was overleden. Nu had zij mij, toen Sammy net was overleden, uitgebreid laten praten toen ik dat nodig had, dus wilde ik haar datzelfde bieden. En dus gingen we op weg voor ons 2e rondje.
Alleen, Dodi had daar helemáál geen zin in en bleef constant meters achter ons lopen. In het begin was het wel grappig, maar aangezien er veel water in het park is, werd ik toch steeds ongeruster. Ik kon hem niet helemaal uit zicht laten verdwijnen, omdat hij niet kan zwemmen. En iedere keer teruglopen om hem op te halen is ook niet aan te bevelen, want dan gaat hij dat spelletje vaker spelen. Het is een machtspelletje wat normaal gesproken jonge honden spelen, maar wat Dodi nooit gedaan heeft. Dit is allemaal pas gekomen na het overlijden van Sammy.
Op een gegeven moment liep het pad in een bocht en bleef Dodi weer ver achter ons hangen. Wij gluurden om het hoekje om te zien wat hij aan het doen was. En toen gebeurde waar ik al die tijd bang voor was geweest: Dodi stond aan de kant van de sloot en verloor zijn evenwicht . PLONS!!!!!
Ik begon gelijk te rennen en vreesde het ergste. Gelukkig was ik niet zo ver weg, dus was ik er binnen seconden. Dodi had geluk dat het niet zo diep was en had met zijn achterpoten de bodem gevonden en stond met zijn voorpoten op de kant, maar kon er op eigen kracht niet uitkomen. Ik kon hem er zo uittrekken aan zijn halsband. PFFFFFF!!!
Hij was helemaal nat. Het was duidelijk dat hij echt kopje onder was geweest. Misschien heeft hij toch wat gehad aan de zwemlessen die ik hem afgelopen zomer heb gegeven in de hoop dat hij in dit soort omstandigheden zich een klein beetje kon redden totdat ik hem kon helpen.
Thuisgekomen heb ik hem gelijk onder de douche gezet. Het was niet echt een vieze sloot, maar ik vond het toch prettiger om hem te wassen. Al met al waren we nog een uur bezig met wassen en fohnen.
|
|
|||||||
|
|
